egia da!!!!!!!!

askotan, sarriegi akaso zerbait gertatzen hasten zaigunean, sentimendu bat hasten zaigunean ez dugu onartu nahi izaten.

okerrena beste norbaitek horri usaina hartzen dionean iristen da.... beste pertsona hori onartu nahi ez dugun egiaz hitz egiten hasten zaigu, eta entzuten diogun bitartean urduri jartzen hasten gara...

ez dugu egi hori entzun nahi, ez dugulako onartu nahi... baina bapatean onartzen hasteko garaia hasten da eta egi hori ukatzen hasten gara urduri antzean..."keba keba, ezetz, ez esan txorradarik, ez ez, nou nou, ezta brometan...." ukatu eta ukatu hasten gara. behin eta berriz ukatzen...

horrela ukapen hori sinistuko dugulakoan edo... egia hori onartu behar izango ez dugulakoan....


baina ez al da hobea egi hoiek onartu eta aurrera jarraitzea???????

Mendiak eraman zintuen...

betidanik omen datorkigu euskaldunoi mendiarekiko lotura berezi hori... betidanik. errito, ohitura, sinismen eta kondaira asko eta askok lotzen gaituzten inguratzen gaituzten mendi zoragarri hoiekin. guk geuk lotu dugu mendeetan zehar gure bizitza mendiarekin... mendien handitasunak erakartzen gaitu, mendien edertasunak, mendiek ezkutatzen dituzten txokoak maite ditugu, dakarzkiguten ikuspegiak, mendiek gordetzen dituzten sekretuek erakartzen gaituzte, kobazuloak maite ditugu, mendi tontorrak, malda malkartsuak, basoak, oihanak, mendiek ezkutatzen dituzten ur jauziak...

betidanik erakarri gaituzte mendiek... eta erakartzen jarraituko gaituzte zalantzarik gabe. behar ditugulako, munduaren birika direlako, askeago sentiarazten gaituztelako, beti merezi duelako aldapa gogor bat igotzeak topatuko ditugun sekretu guztiak aurkitzeko... merezi du, merezi digu.

eta betidanik datorkigunez, orain ere maite dugu, mendia maite dugu. geroz eta gehiago dira mendia behar dutenak (30.000 federatu ditugu hemen), mendiak igotzeak, eskalatzeak, elurraz gozatzeak indartu egiten gaitu, ihesbide bezala balio digu... zoragarria da.

baina bizitza ematen digun bezala kendu ere kentzen digu... eta azkenaldian bizitza asko eraman ditu berarekin, akaso, azkenaldian egin diogun min guztiaren ondorioz, akaso gertatu behar zuelako edo akaso inongo arrazoirik gabe... bizitzak eraman ditu berarekin...

eta guri haien hutsunea geratzen zaigu, baina mendia maitatzen jarraituko dugu, bizia ematen jarraituko duelako, beretaz gozatzeak zoriontsu egiten gaituelako, eta eraman dituen biziek ere hala nahiko luketeelako... zor diegulako...

agurrik beroena Marc, abuztuan mendiak eraman zintuelako eta zure hutsunea beti izango dugulako. eta agurrik beroena azken hilabetean gure artetik mendiak eraman dituenei.

ITXAROPENA...

gizakia gizaki denetik aurrera jarraitzeko indarra ematen digun sentimen bat dugu barnean, nondik datorkigun ez dakigun arren gauzarik txikienari heldu eta gauzak hobera joango direla sinestarazten digun sentimendua...
batzuek ametseei heltzen diete, besteek itxaropena, besteek superbibentzia beharra... beste batzuek ez diote izenik ere ematen...
baina izan, guztiek dugu barnean.....
gauzak hobera joango direla, aldatuko direla, norbait izatera iritsiko garela (orain ere norbait garela konturatzen ez garenean), eta zoriontsu izatera iritsiko garela esaten digun zerbait...

aurrera jarrai dezagun, sentimendu horri eutsita segi dezagun...

haika zaitez eta jarrai ezazu aurrera......
gauzak hobera joango diren itxaropenarekin.......
desesperantzari ihes egin nahiean...

nik ez det zutaz par egiten, zurekin egiten det!!

atzo esaldi hau bota nuenean norbait harritu egin zen... beraz eman diezaiogun azalpen bat esaldiari, edo gutxienez saiatu egingo naiz esaldi horrek duen zentzua edo esanahia azaltzen, nire ustetan gutxienez...

beno ba norbaiti "nik ez det zutaz par egiten" esatean, nik behintzat benetan esaten det, norbaitetaz par egitea gustatzen ez zaidalako hasteko eta norbaitetaz par egitea gogorra iruditzen zaidalako. norbaitetaz par egiten dugunean pertsona hori gutxietsi egiten dugu, pertsona horri min eman diezaiokegu, mezpretsatzeko modu bat da. eta horrelako zerbait merezi duen pertsona batekin nahigo dut inolako harremanik ez izan, ez ona ez txarra, norbait mezpretsatzeko beharra sentituko banu pertsona horrek ezer aportatzen ez didalako izango da, edo benetan, eta tristea da esatea, pertsona horrek merezi ez duelako izango da.

baina aldiz, norbaitekin par egiten dudanean, neretzat positiboa da. parra alaitasun zeinu bat delako (une batekoa bada ere), konplizitate bat zerbaiten aurrean, hau da, parra eragin digun ekintza, esaldi, hitz edo egoeraren aurrean beste pertsonarekiko keinu jator bat, une on baten seinale.

eta norbaiti ez bazaio berarekin par egitea gustatzen, sentitzen dut. benetan sentitzen det, parra oso ona delako eta norbere buruaz par egiten jakin behar duelako ez badu amargaturik bukatu nahi, eta beste pertsona batekin afinitate bat lortzeko irri bat baina gauza lasai eta benetakorik ez dagoelako.

irrifarrek batzen gaituzte batera egindako negarrek bezain beste edo gehiago.

2007ari

jende askok hasten du urtea urte hortan betetzeko helburuak beren buruari ezarriz...

nik aldiz... urtea resakarekin ezin pentsatu hasi nuen... (Zuetako askok bezela ez?), eta gaixo hasi nuen....

helbururik gabe, aurretik nituen amets berdinekin, berririk gabe...

zuen alboan jarraitzeko gogoz, batzuengana gehiago gerturatzeko gogoz.

zuekin eta zuetaz gozatzeko gogoz.

beraz, aurrekoak baina hobea izan dadila!

ongi etorri Arretxe!

aix.......
gaur ez det gauza berezirik idazteko gogorik egia esan, baina lanak egiteko gogo gehiegirik ere ez...
sin mas....
eta gauzak esaten ez ditudala behin eta berriz esaten duen horri mezu bat, zein zeran jakin nahi det, behar det.
uste det nahiko zuzena izan naizela

San Martin

joe..... San Martin eguna.......... horrek esan nahi du azaroaren 11 dela dagoeneko......

buff... eta zenbat oroitzapen......

ziurrenik izan behar ez nituzkeen oroitzapenak baina buruan bueltaka, bihotza taupaka eta sabela nahasita......

zer egingo diogu........

zorionak urteak betetzen dituzuenei eta zorionak baita ere zerri hutsak izan arren oraindik san martin iritsi ez zaizuenei.

muxu bat nahi duenarentza

ez det gasteizea jun nahi
hotza iten du
bizkarreko mina jartzen zait
ikasi bear det
aspertzen naiz
seguru pixuan haserretzen naizela
lanekin agobiatzen naiz
hotza egiten du (bai repe xk hotz asko iten du)
ta kaka, inork ez zaitu zaintzen
janaria egin behar,
erropa garbitu
etxea jaso
........
ez det gasteizea jun nahi

aix.......

ez zait eguraldi hau gustatzen.........ez zait gustatzen eta kitto! baina zer egingo diogu.......
eguraldi honek neguaren gertutasuna erakusten digu......eta horrek........akabo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

azaroan gaude!!!!!!!! buf.....eta lauhilabetea abenduan bukatzen da......eta ai ama!!!!!!! examinak .......
eta oraindik ez naiz aste oso batez gasteizen egon........
eta asteartean azterketa........

eta...... ikasi behar da........
eta ezin da.....
gainera....... kuriosoa da........ikasle gaua gaur......
eta ni ikasten geratu behar.......
ba ez, ez det nahi!
nik ere beste ikasleek bezela fikobari bixita egingo diot.......
ikasiko dut bihar eta etzi......
ai ama......
negua dator.......

ZU ZEN DA RI A RI (2006ko Irailaren 22an Berrian argitaratua)

Familia-medikua eta Osakidetza
Osakidetzak zerbitzu osoa eta ona eskaintzen omen digu EAEko herritarrei; beste hainbat lekutan baino zerbitzu hobea eskaintzen omen digute; baina ez beti.
Familia-medikua deritzona eskaintzen digute, eta definizioz familia-medikua «gaixoaz bereziki eta etengabe arduratzen dena da. Gaur egun, Gizarte-Segurantzaren sisteman, familiako partaideak zaindu eta artatzen dituena da» (Euskalterm). Baina niri, Osakidetzak ez dit hori eskaintzen. Nire sendagilearengana joaten naizen aldi gehienetan ez da bera egoten, eta bere ordez beste bat egoten da; noski, ordezkoa ere ez da beti bera: aldiro-aldiro aldatzen dute.
Hori dela eta, sendagilearengana joan behar dudan bakoitzean, ordezko berri horrek une horretan dudanari buruzko galderak egiten dizkit soilik, eta unean dudana sendatzen saiatzen da, nire historiala begiratu gabe, nik esandakoari kasu egin gabe. Berdin dio duela bi aste sendagilearengana ahul nengoelako joan banintzen, edo duela hiru egun larrialdietara joan behar izan banuen... Normala omen da hogei urterekin horren ahul egotea eta gutxienez hilean behin sendagileari bisita egitea. Nire sendagilea egongo balitz gutxienez... Noizean behin bakarrik egiten dut topo berarekin bere lanpostua den tokian, eta aldi horietan bai, oso ondo betetzen du bere lana... familia-mediku bihurtzen da. Baina besteetan zer?
Hemen jarraitu behar dut larrialdietako medikuaren tratamenduarekin, eta larrialdietako medikuaren esanetan gaur, nire familia-medikuak tratamendua egokitu behar zidan... baina ez zegoen bera, ordezko batekin egin dut topo eta ez dit ezer esan, ez dio nik esandakoari jaramonik egin eta berdin itzuli naiz etxera. Ahul, nekatua eta 200 metro oinez egiteko ia gai ez naizelarik... baina normala izango da, hogei urteko gazte bat hala egotea normala omen da...
Agian pentsatuko duzue gaixotasunen bat dudala... baina ez. Ordezko sendagileak esan dit normala dela, nire historiala begiratu gabe, nire galderei ia erantzun gabe, denborarik galdu gabe...
Baina norena da errua? Ez dakit. Baina ez zait gehiegi eskatzea iruditzen ordua hartzeko deitzen dudanean ordezko bat egongo dela esatea harreran egoten den langile horrek, akaso berari ez, baina niri axola zait zein sendagilek tratatuko nauen... eta beraietaz ari naizenez, beste eskaera txiki bat... agian Amarako anbulatorioko harrerako langileek ez dute oso argi anbulatorio batean lanean ari direla eta jendea gaixorik dagoelako joaten dela hara... Agian, ez dira konturatzen garrasika egin beharrean, tonu normal batean hitz egingo balute denei mesede egingo liguketela; agian, ez dira konturatzen beraiek jarria den kartel bati -nola ez, gaztelania hutsean!- (urduritasuna, estresa eta bihotzekoak lotuz eta gaixoei errespetua eta lasaitasuna eskatuz) jaramon handiagoa egingo baliote zenbateko mesedea egingo ziguketen.

inbentarioa.....ez dezatela "inventatu"

. EKON. Merkataritzan eta kontabilitatean, pertsona fisiko nahiz juridiko bati dagozkion ondasun eta eskubideen zerrenda baloratua, partida desberdinak bereiziz eta ordenatuz eta hauetako bakoitza ebaluatuz egiten dena. 2. BIOL. Komunitateak ikertzean, eremu mugatu eta gutxi-asko homogeneo batean egiten den zentsua. hori da inbentario hitzaren definizioa Harluxet Hiztegi Entziklopedikoaren esanetan.....
ikus dezagun beste batzuk ulertzen dutena..... hitz txarrak, kolpeak... hain zabala da hitz batek izan dezakeen ulermenen mundua....
zer egingo dugu denek ez baditugu hitzak berdin ulertzen.........

kritika on bati erantzuna...

lehenik eta behin eskerrak eman hemen zabiltzatenei eta gainera zuen ekarpenak egiten dituzuelako... asko eskartzen da, benetan.
gaurkoan ez nuen idazteko asmorik baina zuotako batek idatzitakoa irakurri ondoren ezin nuen ekidin idaztea.... zeuri idatziko dizut gaur... merezi duzulako, zer demontre!
hasteko benetan esan nahi dizut asko eskertu dudala zeure testua eta dagoeneko erantzun dizudan arren zure ekarpenaren azpian beste testu zabalago bat merezi duzula iruditzen zait.

soberan dakit nire testuak ez direla alaiegiak... ez da oso inteligentea izan behar hortaz konturatzeko... baina beno suposatzen dut jakingo duzula orri hau ez dudala besteak alaitzeko egiten, sentitzen dudana adierazten dudala eta uste dut denek bezela egun oso ona dudanean ez naiz interneten denbora galtzera dedikatzen... hemen denbora pasatzen dudanean aspertuta, nekatuta edo egiteko beste ezer ez dudanean izaten da.... beraz, normala da testuak nahiko triste edo melankoliatsuak izatea.

baina beno, esan egingo dizut eta nor zaren jakingo banu ozen eta aurpegira esango nizuke... ZORIONTSU NAIZ, pozik bizi naiz..... gauza asko gaizki doazen arren (ezagutzen banauzu badakizu) zoriontsu naizela esan dezaket, eta zuk?

zaindu zaitez

zubiaren biharamunaz

klasean nago eta erne egon beharko nuke baina ez naiz gai.... gaur ezin dut....
egun arraroa da gaurkoa ere...eguraldiak lagundu egiten du... zerua ilun, haize freskoa eta giro nagusia... haizeak dantzan darabiltza hostoak eta hauek firin-faran, noraezean baleude bezala... galduta, beraien gogoak bete ezinean..... haizeak agintzen du euren bidean, euren bizitzan...
geure bizia ere ziur halako indar arraro eta bortitz batek gidatzen duela sentitzen dut gaurkoan...
eta ez, ez dut nahi.....
nire bizitza eraikitzeko indarra nahi dut, behar dut.....
eta faltan botatzen zaituztedanen ondoan...
akaso ez dakizue nortzuk zareten nire egun melankolikoetan nire gogamenaren jabe zaretenak..... akaso gaur deituko dizuet, akaso bihar......ziurrenik inoiz ez.....
laster arte polittak!

ni, neu, nihaur

azken aldiko nire idatziek maitasunari buruzko, edo maitatzeari buruzko hainbat aipamen izan dituzte eta beno, uste dut gaiari bira bat emateko ordua ere iritsi dela...

norbait maitatzeak, sarri, asebete egiten gaitu... beste batzuetan, eskaintzen eta ematen dugun maitasuna bueltan jasotzen ez badugu, gaizki sentituko gara... ezingo dugu akaso zer sentitzen dugun ondo ulertu baina barrutik hutsak sentitzera ere irits gaitezke...

baina sarritan ez gara ohartu ere egiten pertsona horrek merezi ez duenik, eta are gehiago... ez gara konturatzen besteek maita gaitzaten baina garrantzitsuagoa dela lehendabizi geure burua maitatu eta geure niaz harro egotea.

geure burua maitatzen ikasten dugunean, geure izaera ezagutzera heltzen geranean eta geure buruan ziurtasuna eta konfiantza izatera iristean izango gara besteak maitatzeko gai; eta besteek gu maita gaitzatela bideratuko dugu.

sarritan zaila suertatzen den arren, ekin diezaiogun geure buruaren ezagutza prozesuari....

ezagutu zaitez, maita zaitez!!!

aspaldian ez dut hemen idatzi... ez ahaztua nuelako, ez esateko ezer ez nuelako ez eta gogorik ez nuelako ere...baizik eta ez nuelako indarrik, ez nuelako batere indarrik zuei ezer esateko.

baina beno, udazkena iritsi zaigu eta agian bada garaia orritxo honi zerbait gehiago gehitzeko...
ez dakit egia esan zer esan dezakedan baina beno, zeozer aterako delakoan nago...

tira, has nadin. batzuek akaso jakingo dezue aurtengoa ez dela nire urterik onena, are gehiago, nere urterik okerrenetako izaten ari dela, eta uda......buf, udaz zer esan... uda okerragoa izan da. baina beno, ez dakit nondik baina aurrera jarraitzeko indarrak topatzeko gai izan naiz orainarte eta ametsen indarrak asko lagundu dit.
errealitaten lortu ezin nezakeena ahaztu eta ametsetan murgildu naiz gaizki egon naizen guztietan, eta oraindik ere hori egiten jarraituko dut, gutxienez, zoriontasun pixka bat bada ere ematen didatelako.....
beraz, nere aldetik gomendio bat.......kanpoan eta zure inguruan dena ilun ikusten duzun egun hoietan itxi begiak eta imajinatu zure burua maite dezun horren alboan, behar dezunaren ondoan.......hari besarkatu eta orduak igaro... egonean. ondoan duzula sentitu nahiz eta akaso ez egon. indarrak emango badizkizu edozerk balio du!
take care!!!

gaur...

gaur... gaur gertatu den guztiaren ondoren ez dakit zer esan, ez dakit zer esan dezakedan... ez dakit zer esan diezazukedan...maite zaitut? ez... gaur ez dizkidazu hitz hoiek entzungo nahiz eta badakizun hala dela... gaur ez didazu hitz polittik entzungo...
egun gogorra izan da...
hari bakarrak heltzen duen soka bati eusten ari gera eta ez dadila hautsi nahi degu... ez utzi hausten... ez diot hausten utzi nahi...
bi abesti... bi abesti gertatu zaiguna azaltzeko, bi abesti, hitz asko, sentimendu bat... dezepzioa.
HAIZEA
Haizea bezala eskuen artetikihes egiten duzu
Ta momentu batengalduta bakarrikhustuta uzten nauzu
Behar dudanetanezin naiz babestuzure besoetanbainabadakit hor zaudelaizkutatuta nire bihotzeanzureirrifarra gogoanezin ahaztuta ezin ikutuzergaitik ez zauden nirekinezin dut jasanezin dut ulertu
Milaka arrazoikorrika hasitainoiz ez gelditzeko
Itxaropen hutsekez dute baliozu berriz sentitzeko
Behar dudanetanezin naiz babestuzure besoetanbaina badakit hor zaudelaizkutatutanire bihotzean
Ta agertzen zaraLaboan kantu zaharretanta lapatzako olatu bortitzetanez zaitut inola berriz galdu nahi laztanabaina goizeko ilargia bezalanigandik urruntzen zara
Ta agertzen zaraLaboan kantu zaharretanta lapatzako olatu bortitzetanez zaitut inola berriz galdu nahi laztanabaina goizeko ilargia bezalanigandik urruntzen zara.

ke no me supiste dar ni un pokito lo q te di a ti....

saiatuko omen zera, saiatuko omen gera.... saiatuko naiz... baina ezin degu ahaztu hari batek bakarrik batzen gaituela, izan genezakeen burdinezko katea hari ahul batek lotzen du orain...
maite zaitut...
bai, baina gaur ezin dizut esan...

malkoak

malko bat ez omen du isuritzen maite ez zaituen pertsona batek, malko bat isuritzen duenarentzat oso garrantzitsua omen zera... bai... edo ez...

badakit zure malkoak benetakoak direla, badakit ez dezula nahita negar egiten eta noski badakidala gaizki zaudelako egiten dezula negar... baina badakit era berean zure malkoek izan badutela arrazoi bat, eta arrazoi hori nahikoa dela, zure malkoak justifikatuak direla...
baina badakit malko hoiek arrazoi bat dutela, beti dute arrazoiren bat...
baina ez zaizu iruditzen malko hoiek ekiditeko modurik errezena gerora malko hoiek ekarriko dituzten ekintzak ekiditea dela?
ez zait zure malkoak ikustea gustatzen ez badira zorion malkoak.... eta azken aldian malko gehiegi eta zorion malkorik ez... ez, ez.
saminaren malko bat bestearen ondoren, zoriona zapaltzen duten malko gehiegi...
gauza onek txarrak konpentsatzen zituzten azken malkoak arte... baina orain... orain ez dakit.

aste nagusiaz, bizitzaz, nitaz, zuetaz...

ez dakit zer nijoan idaztera... ez dakit zergatik baina behar det... idatzi behar det, idatzi behar dizuet... barrukoa askatu behar det...

udara amaitzen ari den honetan ematen du, eguraldia lagun, mundua gainera erortzen hasiko zaigula. uda guztia aurrera segi nahiean pasa ondoren, mila gauza txarrei aurre egin arren eta indartsu agertu arren guztiaren gainetik badirudi iritsi dela garaia gauza guztiak gainera eroriko zaizkiguna...

barkamena eskatu nahi dizuet egun hauetan arreta nahikoa eskatu ez dizuedalako, agian erantzun txarren bat jaso dezuelako nire ahotik, edo akaso nire irri baten beharrean aurpegi txar edo malko bat jaso dezuelako... barkatu arren, merezi ez eta nire albotik bidali zaituztedanei...

eta barkatu mesedez zuri, zuk ordaindu dezu guztia... ez dezu merezi baña zurekin ordaindu det... barkatu eta eskarrikasko benetan.

bizitzak bira bat ematen duenean ikuspegi berriak dakarzkigulako.

heriotzari

bizitza ziklo bat dela entzun izan nuen beti baina badaude gauzak pentsatzera behartzen zaituzte...
aita batek ez luke inoiz bere semea hiltzen ikusi beharko.....
laster arte marc!