Maitemindu egin naiz

Maitemindu egin naiz.

5 segundu besterik ez ditut behar izan zuri begira bihotzaren taupadak sentitzeko.
5 segundu besterik ez zure edertasunaz maitemintzeko.
5 segundu nahikoa izan dira zure irudiari begira tontotuta geratzeko.
Ez dut gehiago behar izan.
5 segundu.
Zure argitasuna besterik ez dut ikusi 5 segundu horietan.
Zure argitasuna eta inguru guztia ilun.
Zu besterik ez nire parean.
Zu eta ni.
Zu eta ni iluntasunean.
Zure argitasuna nire begietan.
5 segundu. Ez gehiago.
Eta maitemindu egin naiz.

Alboan izan nahi zaitut beti, ezagutu nahi zaitut, ezagutu nazazun nahi dut, behar dut.
5 segunduak bizi oso batean bihur daitezela.
Ez... ez joan.
Mesedez.
Ez joan... ez desagertu...
Mesedez.
5 segundu gehiago.
Mesedez.
Ez joan... ez desagertu...

Behar zaitut. Nirekin nahi zaitut. Ez alde egin.
Bueltatuko zara?
Maitemindu egin naiz.
Ez nazazu utzi.
Mesedez.
Ez joan... ez desagertu...

Zin egidazu bueltatuko zarela. Zin egidazu. Behar zaitut.
Maitemindu egin naiz.

Ilargi betea, maitemindu egin nauzu eta orain eklipseak ezkutatuko zaitu....

5 segundu gehiago.
Mesedez.
Ez joan...

No time for love

ixilean gordetzen dugun hortaz....um...... zuk ulertzen didazu....

Sarritan entzuten ditut XXI.mendean gaudela eta liberalagoak gerala eta beste mila kontu....... baina ez nago ados.

Bai, orain harreman "askeagoak" ditugu, kalean muxu eman eta ipurdiak ukitzen dizkiogu elkarri eta sexu-harremanak ezkondu aurretik ditugu eta harro gaude.

Eta harrotasun horrek kezkatzen nau. Harremanak ditugu, askotan bururik gabe egiten ditugu, aukera dugulako, XXI.mendean gaudelako, eta liberalak garelako..... Parranda ondorengo egunean kafetxoari laguntzen dion elkarrizketa tipikoa da..."zer, eta atzoko rubio horrekin zer?", "e! ta tipa hori ze? portatu al zinen?" etabar..... Eta nazka diot. Nazka diot elkarrizketa horri.

Eta nazka diot erabiltzen dugun faltsutasunarengatik. Gai gara aurreko gauean izandako harremanez hitz egiteko..... "jo, ba ez dakizu, hondartzara joan ginen.... eta ze paketea!", "bua, ezin dezu imajinatu ze desastrea izan zen... ez zuen batere kordinatzen", "ala, ezin dezu imajinatu nun bukatu nuen... anoetako eskailera batzutan, k pasada.....". Baina ez, ez gara gai sexuaz beraz hitz egiteko.

Egoeraz harro hitz egin arren ez gara gai "titietatik heldu zidan eta bero-bero jarri ninduen", edo "zakila sartu bitartean kriston hotzikara sentitu nuen" edo detaileetaz hitz egiteko. Ez gara gai hau egitea nahi dut eta egidazu honela esateko. Ez gara gai sexuaz beraz hitz egiteko.

Eta pena ematen dit..... sexua maite dut eta!

Maita, maita, maita nazazu gutxio...... goza, goza, goza nazazu gehiago.........

erabili eta bota

horrelakoa da gure gizartea, erabili eta bota...... dena erabili eta bota......

Eta baita jendea ere. Zergatik ukatu? Erabili eta bota.

Harremanetan ere erabili eta bota.

Pertsonak erabili eta bota.

Behar duguna hartu eta beste guztia bota.

Eta gehiegi botatzen dugu.

Gehiegi botatzen gaituzte.

Zabor bihurtzen ditugu.

Zabor bihurtzen gaituzte.

Zaborra naiz.

eskaparatismoa

azken aldian sarri pentsatzen dut zer gertatzen ari ote den gure gizartean..... zer gertatzen ote zaigun eta zertan ari ote geran......

Ingurura begira jartzen naiz eta harritzen nauten milaka jokabide ikusten ditut...

Zergatik aldatzen ote gara horrenbeste bakarrik ala jende askoz inguraturik gaudenean? Zergatik aldatzen ote gara hainbeste egoera batean ala bestean? Zergatik?

Zergatik aritzen ote gara horrela? Zergatik horrenbesteko "eskaparatismo"? Ez zait gustatzen.

Ez zait gustatzen hitz egiten dugunean nire alboan pertsona bat dudala ikustea, dituen ezaugarriak dituelarik, gustatzen bazait ala ez.... alboan dudan hori, nirekin hitz egiten duen pertsona hori benetakoa dela pentsatzea maite det..... benetan duzun izaera erakusten duzun hori dela pentsatzea maite det...... agian ez zait gustatuko, akaso bai....baina benetakoa dela sentitzen dudan bitartean pila bat apreziatuko zaitut...

Baina ez zait batere gustatzen nirekin hitz egiten duzunean mota batetako pertsona zerala ikustea eta jende gehiago dagoenean guztiz desberdina zerala ikustea.... ez zait gustatzen, are gehiago gorroto det eta pena ematen dit.

Pena ematen dit eta triste jartzen naiz horrenbesteko aldaketak daudela ikustean ohartzen bainaiz nik uste nuen hori gezurretazkoa dela. Pena ematen dit batez ere zuengatik......

Eta ezagutu nahi zaitut.......

Benetan ezagutu nahi zaitut

Benetan jakin nahi ditut zeintzuk diren zure beldurrak, zoriontsu egiten zaituzten gauzak, triste jartzen zaituztenak....... eta parrea eragiten dizutenak.

Benetakoa zerala sentitu nahi dut.

eguzkilorearen arantzak

Aspaldi eguzkiloreak topatzen ziren etxe guztien ateetan etxea babesteko. Lore zoragarria iruditu izan zait bet, polita, leku gutxitan hazten dena eta arantzaz betea....

Arantza politak, mingarriak, arriskutsuak..... eta ziurrenik arantza horiek babesten zituztela etxeak... baina gutxinaka ohitura hori ere galtzen hasi da..... leku gutxitan ikusiko dugu eguzkilore bat atearen zaindari.... eta horrela hartu gaituzte....

Babes ditzagun berriro ere gure etxeak.... sorginengandik ez bada ere babes ditzagun gure etxeak gaueko iluntasunean berdez, urdinez edo gorriz jantzitako deabruek esnatu eta gure etxeetatik urrun eraman ez gaitzaten.

Bete dezagun Euskal Herria eguzkilorez ea horrela samina, izua eta negarra sortzen dizkigutenek alde egin dezaten...... maite ditugun horiek gure artean izan ditzagun!

Animo politak! laster hemen egongo zerate eta!

Muxu bat.

Zenbakien indarra

108 hildako lan istripuetan 2007an

15 atxilotu madrilen

3 hildako errepideetan 24 ordutan

936 pertsona gehiago langabezia hego euskal herrian

46 pertsonen atxilotze agindua

10ean epaia jakingo da

60.000 euroko fidantza

17.000 sinadura artikulu baten erantzuna emanez

6000 metro karratu euskal mitologiaren parkeak

18 urterarte adingabe

98 milioi malko




HAMAIKA ikusteko jaioak gara!

ni
zu
gu

zu
ni
gu

bat
bi

bi
bat

hurbildu eta urrundu

bero eta hotz

atzo eta bihar

zuria beltz

opari bat

azken aldian garai nahiko txarrak bizitzea tokatu zait eta horrelakoetan nahi baina buelta gehiago ematen dizkiot buruari...

eta inoiz baina gehiago pentsatu dut gizarte honen gabeziez... inoiz baina gehiago materialismoaz, kapitalismoaz... eta ez, ez zait mundu hau batere gustatzen. Eta aldatu nahiko nuke, goitik behera aldatu nahiko nukeen... Baina nik bakarrik ezer gutxi egin dezakedalaz ohartzen naiz...

hala ere gauzarik txikienekin ere gauza handiak lor ditzakegu, zalantzarik gabe...

Eta gaurkoan opari bat eskatu dizut... Opari bat, irrifarre bat, zurekin igarotzeko 10 minutu, besarkada bat, laztan bat... ea laster ematerik duzun.

pena merezi du?

behin eta berriro entzuten ditugu sekula entzun nahi ez genituzkeen berriak, geroz eta maizago jasotzen ditugu gertuko zaizkigun kolpeak eta ezin ezer egin...

Ahal dugun guztietan berriak entzuten, irakurtzen edo ahal dugun era jakiten saiatzen gara zerbait gehiago gertatu denaren beldur...

Tentsioa, tentsioan pasatzen ditugu orduak, minutuak eta segunduak. Tentsio eta beldurrez maite dugun norbaiti zerbait gerta dakiokela pentsatzen, edozein unetan gauzak orain ere okerrago jar daitezkeela pentsatzen, edozein aldetik kolperik ematen bada eragin zuzenena betikoek jasan beharko dugula pentsatzen...

Baina ezin dugu ezer egin..... berdin pentsatzen jarraituko dugu, berdina maitatzen segiko dugu, hainbeste gorroto duten hizkuntza erabiltzen, hainbeste gorroto dituzten sentipenak bihotz barrenean izaten eta ezin dugu ezer egin...

berdin jarraituko dugu.....

pena merezi duen? zerbait lortuko ote dugun? Akaso ez, baina lortzea garrantzitsua den bezala gutxienez ahalik eta gutxien galtzea ere garrantzitsua da eta oztopoen gainetik gure bizitzekin jarraitzea, gure sentipen, izu, beldur eta hizkuntzarekin aurrera egitea......

pena merezi du? Zergatik ez ba! Gehiago galduko dugu ezer maitatu gabe bizi bagara......

eta gaurkoan zer?

Harrigarria da.

harrigarria da gure izaera, arima, burua, bihotza edo dena delakoa nolakoa den...

irri bat malko bihur daiteke une batean, malko bat barre... eta inongo logikarik gabe...

segundu erdi batean dena alda daiteke eta dena bukatu, dena hasi.

eta batzuetan bukatu egiten da...

baina irriari eutsi behar....

zeinek espero...

Zeinek espero zezakeen halakorik gerta zitekenik...

Inoiz ezin da jakin non topatuko duzun etsai berri bat, lagun berri bat, gorrotatzeko norbait edo maitatzeko norbait...

ezin jakin.....

eta jakin ezin horrek eta espero ezak egiten digu espero ez genituen egoeratan topaturiko lagun berriak, etsai berriak gehiago gozatzera...

arraroa mundua....

gutxien espero duzunean bidean lagunduko edo zankadila jarriko dizun norbait topatuko duzu...

ez iezaiozu ihes egiten utzi.....

badakizu zer?

badakizu zer?
bizitza uste duguna baina motzagoa dela...

badakizu zer?
edozein unetan dena amaitu daitekeela, bizitza guztia aldatu daitekeela...

badakizu zer?
edozein unetan maitemindu zaitezkela, edozein unetan maitemindu daitekeela norbait zure begiradaz...

badakizu zer?
egun txar batean edonork lagun zaitzakeela...

badakizu zer?
norbait faltan botatzen duzunean telefonoa hartu eta deitzeko ausardia behar dela...

badakizu zer?
bizitza amaitzen ari dela...

badakizu zer?
une guztiak aprobetxatu beharko zenituzkeela...

badakizu zer?
barkatu eta mila esker esatea zaila dela...

badakizu zer?
benetan esatea lortzen dugunean zoriontsu izango zarela...

badakizu zer?
besarkada bat nahi dudala.

Zergatik orain?!

bidea galtzen dugunean...

Zerk ezartzen du gure bidea? Zer da alde batera eta bestera garamatzan hori? Zerk ezartzen du gure orain eta geroa? Eta horren aurka egiterik badugu?

Batzuetan pentsatu izan dut gu geu garela gure bidea egiten dugunak baina beste askotan aurretik ezarrita daudela iruditzen zait, guk inongo kontrolik ez dugula gure bizitzetan eta gertatuko zaiguna aurrez idatzirik dagoela.

Eta orduan zer egin? Gertatu behar dena gertatuko da pentsatzen eta sentitzen dut azkenaldian eta geroz eta ziurtasun handiagoa dut guk ezer gutxi esaterik dugula esatean.

Erabaki bat edo beste hartzen dugu uneoro, bat hautatu eta milaka aukera alde batera utzi. Eta aukera horiek egiten dute bere bidea, baina guk egiten ditugu hautu horiek? Akaso bai, baina inolaz ere ez dugu beraien gaineko kontrol guztia.

Gauza bat edo beste egiten dugu bai, eta beti dugu buruan hau ondo egina dago eta hau ez, hau egin beharko nuke eta hau ez... baina zerk ezartzen dizkigu balore horiek?

Akaso gizarteak gaizki ikusitako gauza bat egitea guretzat oso aberasgarri izan daiteke eta beldurra eta lotsak gauza horiek ez egitera garamatzate askotan. Baina ez! Ez dezagun gizartean pentsatu, pentsatu une batez zure buruan. Zuk zeuk dituzun behar eta nahiek agindu beharko lukete uneoro gure bizitzetan eta ez beste ezerk. Gure ongizatean pentsatu behar dugu, gure nahi eta beharretan.

Zergatik pentsatu behar dugu beti besteengan. Bai, gizartean bizi garelako, ez dago zalantzarik. Baina uzten ahal diogu zalantzari lekurik? Ez. Ba nik nire zalantzak ditut.

Askotan kontrola ezin dezakegun indar azalezin bat agertzen da gure bideetan, ezagutzen ez dugun pertsona batekiko gorroto azalezina, erakarpen izugarria edo azal ezin daitezken beldurrak. Indar horiek ekiditen saiatzen gara behin eta berriro, etengabe.

Baina akaso indar horiek eramango gaituzte bide egokira. Akaso noizean behin oraingo bidetik sartu-irten bat egitea izan liteke onena.

Ezin jakin baina bihar zer gertatuko den.

ezin besterik...

aste honen ostean ezin besterik esan....

denon kalterako direla horrelako ekintzak..

freebatasuna

berriro, mendiak eraman zaitu

eta berriro gertatu da.

beste behin.

Anboto izan da oraingoan protagonista.

Bizitza gogorra izan duzu azken urteetan eta horrelako amaiera ezin zuen inork espero.

Muxu handi bat familia eta gertuko lagunei.

Niretzat ezagun bat besterik ez zinen, noizean behin poteren bat eta gehiagorik ez baina ez. ezin dut sinistu.

Muxu bat Trujo faltan botako duzuen guztiei eta besarkadarik handiena.

Bakea…

Bakea nahi dutela entzuten dugu behin eta berriro alde batetik eta bestetik…

Ezin dela bakerik egon atentatuak dauden bitartean…

Ezin dela borroka utzi errepresioak dirauen bitartean…

Oso ongi… ados. Bi argumentuekin ados.

Baina euskalduna naiz eta gainera gaztea…

Akabo! Nireak egin du. Kontrolak edonon, edonoiz eta nahi duten eran, nola bestela?

Ordubete, ordu erdi, ordu terdi… zer axola die… gauza da beraiek nahi duten arte edukiko zaituztela hor. Nahi duten guztia esango dizute, zure lagunez, familiaz… galdetuko dizute eta zu hor, bakarrik, kotxeak, jendea… pasatzen ikusten dituzu. Batzuek “algo habrá hecho” besteek “joe gizajoa, gainera bakarrik dago” esango dute… eta zu hor, esaten dituzten astakeriak entzuten…

Zer tristea… bakea… bai bai, nik ere bakea nahi dut. Ez dut nahi lanera ordubete beranduago iritsi nahi. Ez dut trenean lasai lasai natorrenean bapatean berdez jantzitako gizontxoak bertan sartu eta motxila bat dudalako karneta eskatzerik nahi. Ez dut alde zaharretik noanean gaizki begiratu nazaten nahi. Ez dut inongo arrazoirik gabe pilota edo porra batek nire gorputza kolpatu dezan nahi.

Ez dut hori guztia nahi. Ez dut nahi eta gainera ez dut merezi… hori egiteko gai denak benetan bihotzik baduen galdetzen diot nire buruari…

Erantzun proportzionatuak omen dira… izua, beldurra, kolpeak, kontrolak edonon…

Eta gero esango didate gure erruz ez dagoela bakerik…

Bi astetan Oiartzunera etortzen bi kontrol pasa behar izan ditut, bat errepidean, bestea trenean… eta galderak, mina eta izua eragin nahi duten hitzak… ni lanera bake bakean nentorren… eta beraiek dira bakezaleak…

tradizioaren izenean.....

tradizioaren izenean....

Tradizioaren izenean gaur goizean Hondarribiko kaleak mozorrotutako jendez bete dira... Ai ama.... eta gainera pozik egon behar dugu aurten ez dituztelako plastiko beltz handiez estali Hondarribiko kaleak.

Tentsio gutxiago egon omen da komunikabide gehienen arabera, batzuek ez dute ezer ere esan.... BARREGARRIA. Tradizioaren izena erabiltzen dute "alarde tradizionala" babesten duten guzti horiek. Oso oso polita. Benetan. Alardean beraien ustez emakumezkoek ez genuke parte hartu behar... noski... etxean egon beharko genuke gizonentzako bazkaria prestatzen! A ze burutapena, herriko egun handiko festa handian parte hartu nahi izatea ere... pentsatze soilak lotsa eman beharko liguke.

Mesedez, zertan ari zarete? Zer lortzen duzue mozorro horiekin? Zer lortzen duzue bizkarra eman eta aurkako oihuak etengabe eginez? Zer kalte egiten dizuete alarde mistokoek?

Bai, orain esango didazue ez naizela Hondarribikoa eta ezin dudala ulertu. Ba ez, ez naiz Hondarribikoa eta ez, ezin dut ulertu. Ezin dut ulertu nola oraindik ez duten alarde tradizionala debekatu, bai, debekatu esan dut, ez dituelako pertsona guztion oinarrizko eskubideak betetzen. Ez digulako parte hartzen uzten. Debekatu egin beharko lukete konpainia tradizional eta "berriek" batera alardea egiten ez duten bitartean. Eta emakume izan eta jai batean parte hartzeagatik oihuak, mezprezuak eta... egiten dituzten guzti horiek atxilotu ditzatela pertsonen oinarrizko eskubideak ez errespetatzeagatik.

Zer? Tradizioaren izenean denetik egin ahal daiteke? Tradizioaren alde egiten al dute "alarde tradizionalistakoek" bizitzaren alderdi guztietan? Agian bai. Agian gaur mozorrotuta zeuden guzti horiek Erdi Aroan bizi dira... Noski eta neska gaztetxo horiek ez dute ikasiko. Ez, eta emakume horiek guztiek ez dute etxetik kanpo lan egingo... Gizonen esanetara, nahietara egokituko dute bizitza guztia. Etxea zaintzen eta etxekolanak egiten pasako dute urte osoa. Eta noski, gizonak jotzen baditu ere isilik hartuko dituzte kolpeak... noski... tradizioaren izenean edozein gauza....

Mozorrotu zaitezte bai, niretzako gaur erakutsi duzue benetan duzuen aurpegia eta izaera... PAILAZOAK besterik ez zarete. Ez zarete konturatzen zapalkuntza besterik ez duzuela goraipatzen tradizioaren izenean...

Zuek alarde mistoko jendea kritikatzen zeundeten bitartean beste emakume bat hil du bere senarrak, tradizioaren izenean, eta milaka neskatxek derrigorturiko sexu-harremanak jasan dituzte... bai bai, hitz egidazue tradizioaz.......

Eta esaidazue ezin dudala hitz egin bertakoa ez naizelako... donostiarra naiz eta zorionez, askoz intelijentzia handiagoa erakutsi du donostiak... 25 urte baina gehiago dira emakumezkoak danborradan ateratzen garenetik... inongo iskanbilarik gabe, guztien eskubideak errespetatuaz.

Eta kritika nazazue... argumenturik baldin baduzue behintzat...

Baina azkar! Ezin duzue eta ordenagailua erabili, duela 200 urte ez genituen eta... segi Erdi Aroan!